De 2025-editie van HPP’s Pitch & Matchmaking Day zal de boeken ingaan als ‘omdenk-editie’, maar vooral ook als een nieuwe demonstratie van de meerwaarde van een netwerk waarin topbeslissers uit de gehele vastgoedketen elkaar zonder meel in de mond willen inspireren.

Een kleine veertig HPP-leden waren te gast bij Croonwolter&dros in Amersfoort, met als thema: ‘Omdenken in vastgoed’, om een zestal pitches van collega’s aan te horen en te voorzien van commentaar, suggesties en aanbevelingen. Deze multi-disciplinaire aanpak met deelnemers uit alle schakels in de vastgoedketen heeft zich in eerdere jaren al ruimschoots bewezen en ook nu waren de exit-polls zeer positief. Alle pitchers gingen geïnspireerd en met een ‘to do-lijstje’ weer terug naar hun organisaties.

De bijeenkomst werd afgetrapt met de Omdenkshow, waarin de deelnemers op creatieve wijze werden meegenomen in de kunst van het omdenken: het kantelen van problemen in mogelijkheden. Die kunst kun je namelijk goed inzetten om vastgelopen projecten weer vlot te trekken en allerlei hindernissen tussen vastgoeddroom en -daad te nemen. Omdenken leidt niet alleen tot de geboorte van een nieuwe mogelijkheid, maar het betekent volgens grondlegger Berthold Gunster ook het einde van een huidig probleem. Dat probleem is letterlijk getransformeerd, omgedacht, in een nieuwe mogelijkheid. Vandaar de paradoxale constatering: hoe meer problemen, hoe beter!

Na de Omdenkshow volgde een plenaire pitch van Marc Hopman van gastheer Croonwolters & dros. Vervolgens waren de Gemeente Breda (Patrick van ’t Loo), JaJo (Bas Wijman), OZ (Marlies Zwols), VanWonen (René Steman) en Dura Vermeer (Anneke Verhagen) die hun projecten in drie ronden van parallelsessies aan de deelnemers voorlegden. Daarin werd driftig omgedacht en vooral veel vragen gesteld onder het motto “Nieuwsgierigheid brengt je waar je met weten nooit komt”.

Wat namen de pitchers mee van deze dag?

Bas Wijman (JaJo, over ‘project Wildgroei Haarrijn in Utrecht: duurzaam wonen onder de loep’): “Omdenken was een goede aanpak. Ik ga nu ook wat nadrukkelijker kijken naar vergelijkbare houtbouw-projecten in onze buurlanden om daarvan te leren. Ik kreeg wat tips over bijvoorbeeld certificering. En ik zal zeker de telefoon gaan pakken om ook andere architecten of ontwikkelaars te bevragen over hun houtbouwprojecten. En ik ben uitgenodigd om in enkele projecten te gaan kijken en inspiratie op te doen. Het meest verraste mij dat mijn drie pitches enorm verschillende reacties opriep. Door steeds een andere samenstelling van mijn toehoorders kwamen er ook steeds weer nieuwe invalshoeken: tien verschillende persoonlijkheden, tien verschillende perspectieven. Heel leerzaam!”

Marc Hopman (Croonwolters&dros over ‘GACS regelgeving komt eraan: hoe gaan we het deze keer wél goed doen?’): “Opnieuw is benadrukt dat wij met juiste personen aan tafel moeten komen. Verder vroeg iedereen naar het verdienmodel voorbij de verplichting van Gebouw Automatiserings- en Controlesystemen (GACS) voor grote utiliteitsgebouwen om energie te besparen. Wat me triggerde was deze invalshoek: als mensen toch al verplicht ESG-rapportage moeten opleveren, kunnen we daar de compliance voor GACS-regelgeving niet in meenemen en versimpelen?”

Marlies Zwols (OZ Architecten: ‘Stelt u zich eens een wereld voor waarin elk gebouw gezond, betaalbaar en natuurlijk is. Een verdere kennismaking met ONO: het kantoorconcept dat precies dat mogelijk maakt – zonder ingewikkelde installaties, mét meer kwaliteit’): “Ik vond dit echt superleuk om te doen: mijn ideeën te toetsen aan mensen uit de markt, zoals beleggers en aannemers. Wat is er werkelijk nodig aan samenwerking tussen al die ketenpartners om projecten mogelijk te maken? En dan zie je dat iedereen nog wel vanuit eigen mogelijkheden en belangen kijkt. Wil je echt innoveren, dan moet iedereen van zijn stoel af en worden andere partners belangrijker dan de traditionele partners in hun standaardrol. Verder was het interessant te horen hoe men aankijkt tegen de financiële businesscase achter ons project, met name tegen de taxatie van de waarde van zo’n nieuw concept.”

Anneke Verhagen (Dura Vermeer: ‘Hoe maken we gebiedsontwikkeling sociaal duurzaam? Een pleidooi voor een nieuw perspectief: de maatschappelijke opgave moet gelijkwaardig zijn aan de ruimtelijke’): “Ik had een verhaal over de maatschappelijke waarde ten opzichte van de financiële waarde en hoe zorg je er nu voor dat je de sociale duurzaamheid vooropstelt. Iedereen beaamt dat het heel complex is, zeker vanuit het ‘oude denken’ in kpi’s. Wat ik leuk vond dat ik suggesties heb gekregen hoe ik zelf kan zorgen om binnen mijn eigen organisatie er meer handen en voeten aan te geven door meer te denken in organisatietransitie in plaats van in projecten. Het gaat uiteindelijk om een andere mindset. En daar heb je andere partijen in de keten voor nodig.”

Patrick van ‘t Loo (gemeente Breda: ‘Van publieke intentie en investeringen naar een betekenisvolle schaalsprong voor Breda: Bent u klaar om mee te bouwen aan ’t Zoet – een gebied dat niet alleen 4.000 woningen brengt, maar een stedelijke identiteit voor de komende 40 jaar?’): ‘Ik kijk terug op een hele positieve reflectie op stappen die we zetten om de gebiedsontwikkeling mogelijk te maken. Vanuit de inhoud: dat gaat over ruimte, programma, fasering, flexibiliteit en verbindingen. Persoonlijk: het was een opsteker voor een collectief zelfvertrouwen. Dat zeg ik omdat we in een heel lastige, complexe opgave zitten: financieel, in de samenwerking, organisatorisch, politiek, bestuurlijk. Het is dan verhelderend om in deze HPP-setting het echte inhoudelijke verhaal te vertellen voor publiek dat onderdeel uitmaakt van de hele vastgoedketen. En dan is het heel fijn om daar een positieve respons op te krijgen.”

Rene Stéman (VanWonen (LAB): ‘Zijn de functies ‘wonen, werken en vermaak’ te combineren? Inzicht in het project DUUX, een grootschalig stedelijk mixed use project waarin wonen, leisure en (maak)industrie gecombineerd gaan worden.’): ‘Ik heb heel collegiale en ook praktisch adviezen gehad. In de laatste sessie werd er ook meegedacht, niet vanuit een oplossing, maar meer vanuit een ander perspectief. Een mooi staaltje ‘omdenken’ inderdaad. Het is heel verfrissend om met professionals te spreken die (nog) niets van jouw plan weten. Een heel goede vraag was: hoe bewaak je nou de door jouzelf gehanteerde kernwaarden gedurende het proces? Ik weet natuurlijk dat ik dat moet doen, maar het houdt me wel weer even bij de les.”